أحمد بن محمد بن زيد الطوسي

150

جامع الستين ( الستين الجامع للطائف البساتين ) ( قصه يوسف ) ( فارسى )

الفصل السابع عشر من قصة يوسف « 1 » فى قوله تعالى : « وَ جاؤُ أَباهُمْ عِشاءً يَبْكُونَ . » « 1 - » قال الامام رضى اللّه عنه : « بكى اربعة فى اعتذارهم فكذبهم اللّه فى بكائهم . » « 2 » چهار كس به دروغ بگريستند ، پادشاه عالم « 3 » دروغ ايشان بر خلق پيدا كرد ، و ايشان را بدان دروغ « 4 » شرمسار و رسوا « 5 » كرد . اول « 6 » قابيل كى برادر خويش « 7 » هابيل را بكشت . چون آدم از حج بازآمد گفت : هابيل كجاست « 8 » ؟ قابيل « 9 » [ 39 ب ] گفت : بمرد ، و « 10 » بگريست تا آدم را باور كرد « 11 » . ملك تعالى « 12 » دروغ او پيدا كرد ، و او را پيش پدر شرمسار « 13 » و رسوا كرد ، « فَطَوَّعَتْ لَهُ نَفْسُهُ قَتْلَ أَخِيهِ . » « 2 - » دوم ابليس بود « 14 » كه چون آدم را وسوسه كرد ، گفت : ملك تعالى ترا ازين گندم « 15 » نهى از بهر آن كرد كى اگر تو ازين بخورى ، جاودان « 16 » بمانى و اگر نخورى ، زود باشد كى بميرى و ازين همه « 17 » محروم مانى . بگريست تا آدم « 18 » را باور شد « 19 » ، و پادشاه

--> ( 1 ) - + عليه السلام ( 2 ) - + گفت ( 3 ) - + جل جلاله ( 4 ) - ندارد ( 5 ) - ندارد ( 6 ) - ندارد ( 7 ) - « كى برادر خويش » ندارد ( 8 ) - كجا شد ( 9 ) - ندارد ( 10 ) - + قابيل ( 11 ) - كند ( 12 ) - + جل جلاله ( 13 ) - ندارد ( 14 ) - ندارد ( 15 ) - + خوردن ( 16 ) - جاويد ( 17 ) - + نعمت و كرامت ( 18 ) - + او ( 19 ) - داشت ( 1 - ) سورهء يوسف / 16 ( 2 - ) سورهء مائده / 33